- F.
- L.
niedopełnienie
czegoś, niedojście do skutku; defectus
effectionis, mora,
impeditio
NIC. BŁ. Serm. I p. 334 : ad communionum dignam praeparationem tria ... sunt impedimenta: irreuerentia accedendi, propositum peccandi et i-o praecedentis propositi (cf. etiam ib. p. 335).
DŁUG. Hist. I p. 324(= II p. 86 ed. nov.): pax egre Iaromiro et suis i-em causante equis condicionibus ... composita est.Id. in
CodEp I 2, p. 255 (a. 1471) : ut Wladislaus Bohemiae rex possessione regni sui et coronatione nondum percepta ius sibi quaesitum ad i-em et dubium revocarit etc.