- B.
- L.
- N.
urzec, oczarować;
effascinare, incantare
DŁUG. Hist. I p. 72(= I p. 131 ed. nov.): corda ... vestra solus eius Vandae conspectus i-vit.
Ib. p. 430 (= II p. 197 ed. nov.): palatinus patre nostro ... pene vincto et i-to facile sibi principatum regni... repromittit.
Ib. II p. 63 (= III p. 76 ed. nov.): Myeczslaus ... dux ad id dementiae amore cuiusdam mulierculae i-tus venit, ut etc. (cf. MIECH. Chr. p. 92).
Ib. III p. 200 : Kazimirus ... rex ... plurimarum concubinarum ... incantationibus i-tus.