[IMPAENITENTIA]
s.
IMPOENITENTIA,
-ae
f.
- Th. (rec.),
- Bl.
trwanie (zatwardziałość) w grzechu, brak skruchy;
pertinacia in peccatis
NIC. BŁ. Serm. II p. 48 : sex autem sunt peccata in Spiritum Sanctum, scilicet desperatio, praesumptio, obstinatio, finalis i-a, inuidentia fraternae gratiae et impugnatio veritatis.