[IMPARITIO]
s.
IMPARICIO
s.
INPARICIO,
-onis
f.
(impareo)
iur. niestawienie
się w sądzie;
absentia in iudicio
AGZ XVIII p. 492 (a. 1486) : nobilis Andreas heres ... condempnaverat nobi lem Dimitr alias Myschka in secunda contumacia videlicet in i-e secundi termini (cf. infra Andreas ... dictam Myschka ... ob non paricionem secundi termini condempnavit in non ... paricione secundi termini).
Eodem sensu per abundantiam
non imparitio
ib. XIX p. 315 (a. 1487) : cittacione ... pro non i-e prime cittacionis et pro pena iuris.
Ib. XVIII p. 293 (a. 1491) : in qua citatione ipsum condempnavit pro non i-e primi termini.
Ib. p. 528 (a. 1495) : ministerialis condemnavit nobilem Vaszko heredem ... in pena contumacie in secundo termino non i-is.