Elektroniczny Słownik Łaciny Średniowiecznej w Polsce - eLexicon Mediae et Infimae Latinitatis Polonorum

Grammar

Meaning Outline

II.
- 1. praematurus, intempestivus
- 2. qui ante aetatem confectam vita excedit.

IMMATURUS s. INMATURUS, -a, -um

(ap. nos perraro ante saec. XV—XVI)

I. niedojrzały, niedorosły, młodociany; nondum maturus, iuvenis.

N. constr. sq. dat.

CALLIM. Greg. p. 56, 25 : i-um fore puerum regno.

Cf. Th. VII 1,445,15 sq.

II.

1. przedwczesny, zbyt wczesny; praematurus, intempestivus (praec. mors, nex sim.).

2. ten, kto przedwcześnie schodzi ze świata; qui ante aetatem confectam vita excedit.

IMMATURUS