General
Full Entry
More

IMBRIGO

Grammar
  • Formsimbrigo, inbrigo, inbringo
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -are, -avi, -atum
Meaning Outline
  • I. iure obligare, obstringere, impedire
  • I. se obstringere (caucione fideiussoria)
  • II.
    • 1. vindicare (bona alienata)
    • 2. in dubium vocare (quae iure acia sunt)

Pełne hasło

IMBRIGO s. IN-BRIGO s. INBRINGO, -are, -avi, -atum
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • H.
  • N.
iur. t. t.
I. obciążać zobowiązaniami; iure obligare, obstringere, impedire
I. homines
LiegnUB p. 134 (a. 1353) : ciues ... et ciuitatem Legnicz de omnibus ... obligationibus ... quibus racione debitorum ... existunt involuti seu i-ti, excipere et exoluere volumus.
APozn I p. 147 (a. 1449) : Jeronimus ... recognovit... quod ipse i-vit erga suam uxorem Katherinam in ducentis marcis ... racione dotalicii Johannem ... et Jacobum ... quos submisit se et promisit exbrigare de prefata caucione fideiussoria.
N. refl. podejmować zobowiązania (wynikające z poręki); se obstringere (caucione fideiussoria)
KsgMaz I p. 122 (a. 1412) : Mroczko ... fideiussit et caucione fideiussoria se i-vit pro Jacobo ... honeste domine Machne ... dare undecim marcas.
Ib. p. 149 (a. 1413) : Andreas ... tenetur dare ... quinque marcas Mroczkoni ... racione cautionis fideiussorie, qua eidem se fideiubens i-vit.
2. res
LhnUrk I p. 133 (a. 1331) : dotalicium ... veris ... heredibus ... representare volumus ... nullis ... dampnis et expensis i-tum vel debitis obligatum.
KodMp III p. 99 (a. 1354) : licet dicta hereditas ... a progenitoribus nostris ... sit per modum donacionis i-ta, ipsam tamen cum alijs bonis ... exbrigare volumus.
APozn I p. 414 (a. 1468) : possessores non poterint ... plures census super eandem domum recipere seu eandem debitis amplioribus i-re.
Iuxta posita (ad
1—2) involvere (cf. ), obligare (cf. ).
Constr. (ad
1—2): indicatur qua re a. sq. abl. cf. 39.46. 53. b. sq. in c. abl. cf. c. sq. inf. , cf. d. sq. locut. adv. , v. gr. per modum donationis cf. Indicatur cui a. sq. dat. cf. b. sq. erga, cf. c. sq. pro, cf.
II.
1. zgłaszać pretensje (do pozbytych dóbr); vindicare (bona alienata)
*PommUrk IV p. 415 (a. 1310) : coram omnibus dicta bona ... inpedire seu i-re volentibus ... in iudicio ... disbrigare debemus ac ipsos ... emptores ... indemnes totaliter conservare.
2. podważać, kwestionować (czynności prawne); in dubium vocare (quae iure acia sunt)
PommUrk II p. 297 (a. 1274) : cum propter labilem memoriam ... acta legitima sine causa rationabili multociens i-entur ... tali morbo cautele remedio succurratur (cf. PommUB p. 257, a. 1279).
*Ib. VI p. 301 (a. 1325) : si aliquis predictam vendicionem sive contractum vel aliquid de condicionibus prehabitis i-re vel inpetere presumpserit etc.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)