- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- N.
- K.
[superl.
(sensu elativo)
valde honorabilis :
NIC. BŁ. Serm. I
p. 9
:
turba tria fecit obsequia Christo valde honorabilia.]
I.
act. przynoszący
zaszczyt, zaszczytny, honorowy; quo honorem
praestat, honoris gratia tribuitur, v.
gr.
obsequium (cf.
), item
feudum (
LhnUrk I
p. 146,
a. 1337
;
*CodTess nr. 48, a. 1337).
N. phil.
bonum :
Gramm. p. 160 (saec. XV) : primo Ethicorum (I 3, 1095b14 sqq. ) ... dicitur ... quidquid amamus, vel amamus propter bonum vtile, vel propter bonum h-e, vel delectabile. Ib. infra scientia habet dulcedinem boni h-is, quia ipsi scientes propter scienciam honorantur.
GŁOG. Anim. fol. c Va : bonum h-e appetitur per se et gratia sui.
II.
pass. czcigodny,
dostojny, godny szacunku; honore dignus,
honorandus, venerabilis
1.
de rebus, praec.
Sacramentum
(i. Eucharistia
KodWp I
p. 234, a.
1248),
item
scientia (
GŁOG. Anim. fol. C VIa
:
illa scientia est h-ior, que est de h-iori et nobiliori subiecto)
, cognitio (
BYSTRZ. AnalPost fol. h IIb : scientia est cognitio h-ior sensu).
2.
de hominibus, praec. loco appellationis
honorificae sacerdotum
(
KodWp I
p. 389, a.
1271
et passim
saec.
XIII—XVI),
item civium urbanorum
(
KsgŁawKr
p. 10, a.
1366
et saepius
ib.
).