- F.
- Th.
- Bl.
dostojny, czcigodny (zwł. jako tytuł grzecznościowy);
honorabilis, honore dignus (praec.
loco appellationis honorificae).
N.
constr.
sq. dat. (utpote
part. fut.
pass. )
ArHist VIII p. 329 (a. 1499) : venerabilis domine, amice maior nobis semper h-e.