- B.
- L.
- H.
phil.
t. t. habitualnie, możnościowo, w formie (z tytułu) stałej dyspozycji lub
sprawności; habitu
(cf.
s.
v. II
2)
MATTH. Prax. p. 110 : clericus recipiens beneficium praesumendus est ... se in hoc papae submittere saltem h-r, ne per hoc subtrahatur diuina laus.
Id. Rat. p. 74 : affectus ... interior sive voluntas maior et intensior sit ad hoc quam ad aliud quodcunque ... si non ... in actu, saltem h-r et radicaliter ac in communi.
NIC. BŁ. Tract. fol. h IIIa : gratias agamus ... Deo ... vbique ... etsi non actualiter, tamen h-r.
BYSTRZ. AnalPost fol. c IIa : scire h-r est alicuius conclusionis demonstrate habitum quiescentem in anima habere.Ita passim.
Opp.
actualiter (cf.
et saepius
), in actu (cf.
),
quoad actum (
ZABOR. Tract.
p. 63
)
.