Ogólne
Pełne hasło
Więcej

HABITUALITER

Gramatyka
  • Formyhabitualiter
  • Etymologia habitualis
  • Odmiana
  • Część mowyprzysłówek
Znaczenia
  • phil. phil. t. t. habitualnie, możnościowo, w formie (z tytułu) stałej dyspozycji lub sprawności

Pełne hasło

HABITUALITER adv. (habitualis)
  • B.
  • L.
  • H.
phil. t. t. habitualnie, możnościowo, w formie (z tytułu) stałej dyspozycji lub sprawności; habitu (cf. s. v. II 2)
MATTH. Prax. p. 110 : clericus recipiens beneficium praesumendus est ... se in hoc papae submittere saltem h-r, ne per hoc subtrahatur diuina laus.
Id. Rat. p. 74 : affectus ... interior sive voluntas maior et intensior sit ad hoc quam ad aliud quodcunque ... si non ... in actu, saltem h-r et radicaliter ac in communi.
NIC. BŁ. Tract. fol. h IIIa : gratias agamus ... Deo ... vbique ... etsi non actualiter, tamen h-r.
BYSTRZ. AnalPost fol. c IIa : scire h-r est alicuius conclusionis demonstrate habitum quiescentem in anima habere.
Ita passim.
Opp.
actualiter (cf. et saepius ), in actu (cf. ), quoad actum ( ZABOR. Tract. p. 63 ) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)