- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- A.
- N.
I.
A.
1.
krok;
passus.
Dicitur
citatus, concitus, velox, repentinus (
STAN. OP .
p. 887
)
; item
continuatus (
CodVit
p. 446, a.
1419)
; elegans (
Tom. XIV
p. 608, a.
1532)
, flexuosus (
CALLIM.
Greg.
p. 185
)
, infessus (
IO. VISL.
p. 204,
v. 22
), lentigradus (
PAUL. CR.
p. 78, v. 31
).
Iuncturae verbales (praeter eas, quae in
Th. laudantur)
gressum (-us) dimovere (
sq.
),facere (
GŁOG. Phys. fol. B 2b)
, figere (supra
188,3
sqq.), frangere (
MARTIN. OP. Serm.
p. 430
)
, gradi (
AAlex
p. 463, a.
1505).
In imagine
α. gressus in semita veritatis
conficere (
KodMp IV
p. 415,
a. 1443
; perficere:
DŁUG. Op.
p. 57
,
cf.
Vlg.
Ps. 16,5), in viam veritatis dirigere
(
KodWp II
p. 624,
a. 1349
; debite:
ArPrawn I
p. 212,
saec. XV)
, in semitam rectam disponere (
Tom. VII
p. 210,
a. 1525).
β. inoffenso gressu
incedere (per tramitem
iustitiae:
ArHist XI
p. 156,
saec. XIV).
γ. gressibus suis proponere
(iustitiam:
CodVit
p. 378,
a. 1416).
2.
chód, zdolność chodzenia; gradiendi
facultas.
Hoc sensu etiam
pl.
ZabDziej II p. 211 (a. 1484) : Katherina est orbata g-bus.
Simili sensu
gressus officium (
DŁUG. Op.
p. 166
),
item gressuum vires (
ib.
p. 179
).
3.
wyjście, udanie się;
egressus, iter
KsgKaz p. 305 (a. 1394) : resignavit bona sua omnia mobilia arripiendo g-us ad Sacratissimum Sanguinem (i. Terram Sanciam ).
AGZ IX p. 69 (a. 1451) : communitas ... Ottoni ... ad instantem ... conventionem ... g-um prohibebat.
B.
1.
ślad (stopy);
vestigium (pedis, saec XVI).
2.
stopa;
pes.
II.
bieg (wody); (aquae) cursus
CorpJP IV 1, p. 249 (a. 1526) : ducenda est aqua ... per alterius agros, quo expeditos, directos et certos g-us habeat.
AGZ XIX p. 580 (a. 1527) : rivulum, qui fert suum g-um per Usslyska.