- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
propr. okazywać na
zewnątrz radość (zwl. niepohamowanymi ruchami itp.), nie
posiadać się z radości;
corporis motibus affectus, praec. laetitiam
subitam vel hilaritatem indicare,
exsultare, laetari,
gaudere.
Additur saepe
abl.
laetitia.
N.
constr.
sq.
quod :
DŁUG. Hist. IV p. 185 : haud modica g-ntes laetitia, quod articulum invenissent.
II.
transl. pragnąć
czegoś gorąco, mocno sobie życzyć,
mieć wielką ochotę na coś; vehementer
cupere, desiderare,
optare.
Additur
summis desideriis (
CodEp I 1,
p. 114, a.
1439)
, ad alicuius vota (
CRIC.
p. 256, v. 32
), secum (
CALLIM. Hist.
p. 160, 17
:
magnopere g-bat secum ... sese matri ... ostentare).
Constr.
a. sq.
acc. b. sq.
inf.
vel
acc.
c.
inf. c. sq.
adv.