- F.
- Th.
- Bl.
I.
1.
(sensu strictiore) trzymanie się, postawa, ruch ciała (zwł.
rąk), gest, mina; corporis eiusque partium
(praec. manuum) motus
ac habitus.
Additur adi. vel gen.
(obi. seu explic. , v.
gr.
corporis et animi; item
congratulationis:
Tom. IV
p. 302, a.
1518)
.
2.
sensu latiore
a.
obyczaje, zachowanie się, tryb życia; mores, vivendi ratio
StSyn IV p. 31 : ne mores et g-us in vita clericorum populo fiant in scandalum et contemptum.
CodEp I 2, p. 251 (a. 1471) : non solum rebus ac verbis, sed obtutu quoque ac incessu, omni denique g-u morum gravitatem, sapientiam, pietatem fatetur,
b.
obyczaj,
zwyczaj; mos, consuetudo
KomKadł p. 442 : in eis (ita ms. ) conviviis ... g-us philosophicorum conuiuiorum gessit.
II.
1.
czyn, dzieło, postępek; res gesta, factum, opus
KodWp II p. 194 (a. 1301) : g-us mortalium scriptotenus perhenniter memorie commendentur.Cf. Th. VI 1972, 39 sqq.
2.
postępowanie prawne;
actus,
praec.
iudicialis, actio,
administratio.