- F.
- Th.
- Bl.
- N.
- K.
I.
(de hominibus) garbaty;
qui gibbum in dorso habet,
gibberosus.
N.
constr.
sq. abl.
DŁUG. Hist. II p. 543 (= IV p. 302 ed.nov.) : dux g-us corpore.
II.
meton. (de rebus)
1.
wykrzywiony, pochyły;
incurvatus, inclinatus
PommUB p. 271 (a. 1280 : deinde eundum est ad aliam quercum g-am iuxta paludem.
2.
wypukły;
convexus
SchlUrk p. 299 (a. 1235) : ciste superius g-e.
3.
(de luna) zbliżający się do pełni (po kwadrze), wypukły; semilunā maior, crescens
ALBERT. p. 67 : lunam quando concavatur et quando fit g-a.
Ib. infra apparet luna etiam tumida vel g-a et hoc circa decimum diem fere post coniunctionem (opp. concava seu excisa ib. ).
COPERN. Rv . p. 258 : lunae motus maxima differentia contingit, quando curvatur in cornua vel g-a ac semiplena orbe existit.Cf. GIBBEROSUS.