- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- N.
- L.
kolano; commissio femorum
et crurum.
Occ. de
bestiis (
HUSSOW.
p. 11, v. 60
,
cf. Th.
VI 1881,13 sqq.).
N.
locut.
α.
genua (ad terram) ponere
klękać; genua
flectere
; item in saxo
figere (
DŁUG. Op.
p. 12
;
;cf. Th. V11881,2),
eodem sensu genu(-bus)
flectere (cf.
GENUFLECTO) in genua procidere provolvere (
WiadPol
p. 174, a.
1582),
etiam ad genua ruere (
KOMOR.
p. 159
).
Inde
supplicia genua (
PAUL. CR.
p. 133, v. 57
:
atque illum Perenaeum g-bus supplicibus roga
).
Constr.
ante quem (quid)?
dat.
(
CantMAe I , nr 23, v. 6a, saec. XIV
:
cui Christo
curvamus g-a
), vel ad (crucem:
KsgMaz III
p. 175, a.
1436
; passionem
ib.
p. 128, a.
1435)
.
β.
in genibus ire
iść, posuwać się na klęczkach;
genibus nixum progredi
AKapSąd II p. 767 (a. 1511) : et ivit in g-bus ad imaginem et flectebat ante imaginem.
Simili sensu
serpere :
DŁUG. Op. p. 334 : devovens ... ambitum ... monasterii serpendo g-bus ... circuire.
γ. de genibus se
erigere (
Dogiel IV
p. 178, a.
1470)
.