- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
propr.
1.
wrodzony, naturalny, właściwy
(czemuś); innatus, naturalis, proprius.
N. de
tono :
LIBAN . fol. A 5a : encliticę i. e. inclinatiue particulae tonus in finem superioris vocis reflectitur, sed non est g-us, sed asciticius sive accessorius syllabę, id quod citra vocis eius naturam sit, vt est: Dominus, Dominisque, Octauianus, Octauianusque.
N.
constr. sq. dat.
ADAM . p. 308 : philosophiam Platonicam ... copiose ... studui ... et ita valide, ut quasi mihi gennugina sit.
2.
rodzony; natus,
germanus
Tom. XIII p. 232 (a. 1531) : qui mihi est vinculo sanguinis, puta ex uxore patruelis, conjunctus, et quem in loco g-i filii habeo, cui ut pater nativus filio quam optime consultum cuperem.
II.
transl.
1.
swój, własny, oryginalny;
proprius, suus.
2.
szczery, prawdziwy;
sincerus, verus.
N. de
morbo :
Tom. VIII p. 144 (a. 1526) : ad quam malignitatem bibendo et insaniendo per longum usum ita devenit, ut ea tamquam ... g-o morbo laborare videatur.