phil. t.t. rodzajowy, właściwy rodzajowi, dotyczący rodzaju; qui ad genus (cf. s. v. II B 2) spectat, generis proprius est

STOB. Intr. fol. a IVb : differentię siue sint g-e siue specifice siue indiuiduales.

BYSTRZ. Log. fol. m Ia : de Deo et de creatura potest formari vnus conceptus communis vniuo cus, sed ille non erit g-us.

Id. Top. fol. r IIla : si ... per genus intelligat naturam g-am, tunc falsum est, quod genus non distinguatur a specie.

Ita saepius in. textibus phil. , v. gr. terminus ( ib. fol. s IIa et saepius), suppositio ( GIEŁCZ. fol. B IIa). Cf. GENERIFICUS.