- F.
- Th.
- S.
I.
dotyczący pogrzebu, żałobny, smutny; qui ad funus
pertinet, lugubris,
v.
gr. cohors (
IANIC.
p. 83, v. 73
).
II.
1.
złowrogi, zgubny, śmiercionośny; qui mortem
minitatur, mortifex, perniciosus,
v.
gr. pugna (
CALLIM. Greg.
p. 40
;
;simili sensu Mars:
DŁUG.
Hist. I p. 328= II
p. 91
ed. nov.
et saepius
ib.
), vitiorum aestus (
CantMAe I nr 24, v. 6b, saec. XIII).
2.
straszliwy, okrutny;
crudelis, saevus, immanis,
v.
gr. mors (syn. acerba:
DŁUG. Hist.
IV
p. 549
)
, sacrificia idolorum (
CantMAe I nr 37, v. 2 a,
saec. XVI).
3.
zatracony, grzeszny;
perditus,
scelestus
Dogiel I p. 3 (a. 1335) : ipsi spoliatores ... in conspectu omnium ... bonorum hominum penitus sint abiecti et vox eorum tanquam f-a et reproba contra neminem audiatur.
JAC. PAR. Tract. fol. A IVb : Martinus dixit: quid hic astas cruenta bestia (i. daemon ) nihil in me f-i reperies.
CodEp III p. 287 (a. 1478) : benignus autem Deus, qui f-is hominum operibus nonnumquam ad tempus permittit adhiberi flagella.Occ. de homine
DŁUG. Hist. IV p. 57 : videsne, inquit, o f-e, ab hostibus nos invadi?
4.
szkaradny; teter
Zab Dziej III p. 261 (a. 1493) : Stanislaus clericus fuit invalidus propter vocem, quam habet f-am vel distrahentem a devocione.