1. złowrogi, zgubny, śmiercionośny; qui mortem minitatur, mortifex, perniciosus, v. gr. pugna ( CALLIM. Greg. p. 40 ; ;simili sensu Mars: DŁUG. Hist. I p. 328= II p. 91 ed. nov. et saepius ib. ), vitiorum aestus ( CantMAe I nr 24, v. 6b, saec. XIII).

2. straszliwy, okrutny; crudelis, saevus, immanis, v. gr. mors (syn. acerba: DŁUG. Hist. IV p. 549 ) , sacrificia idolorum ( CantMAe I nr 37, v. 2 a, saec. XVI).

3. zatracony, grzeszny; perditus, scelestus

Dogiel I p. 3 (a. 1335) : ipsi spoliatores ... in conspectu omnium ... bonorum hominum penitus sint abiecti et vox eorum tanquam f-a et reproba contra neminem audiatur.

JAC. PAR. Tract. fol. A IVb : Martinus dixit: quid hic astas cruenta bestia (i. daemon ) nihil in me f-i reperies.

CodEp III p. 287 (a. 1478) : benignus autem Deus, qui f-is hominum operibus nonnumquam ad tempus permittit adhiberi flagella.

Occ. de homine

DŁUG. Hist. IV p. 57 : videsne, inquit, o f-e, ab hostibus nos invadi?

4. szkaradny; teter

Zab Dziej III p. 261 (a. 1493) : Stanislaus clericus fuit invalidus propter vocem, quam habet f-am vel distrahentem a devocione.