- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
I.
de
concr.
1.
(o gruncie) taki, w którym kopie się fundament; ad
fundamenta pertinens, cui fundamentum immittitur
AKapSąd I p. 203 (a. 1513) : fundamenta ... quodlibet in latitudinem III cubitorum et ad profunditatem prout terra f-is exposcet.
2.
dotyczący fundacji, fundacyjny; ad fundationem
(cf.
s.
v. II A 1)
pertinens
KodPol I p. 342 (a. 1480) : prout jura, priuilegia ipsius aduocacie f-ia lacius canunt.
II.
de
abstr.
1.
ostateczny, całkowity; finalis, ultimus
AGZ II p. 58 (a. 1406) : predicte capelle f-is perfeccio.
Tom. XIII p. 344 (a. 1531) : maiestas regia cum palatino praefato bellum f-e incipere protrahit.
2.
phil.
podstawowy, zasadniczy;
principalis, capitalis
BYSTRZ. Log. fol. V 2b : veritas propositionis ... f-is ... est quidam respectus f-is, existens in rebus ipsis, de quibus est propositio.
Ib. fol. z Va : affirmatio et negatio non possunt predicari formaliter et quiditatiue de oppositione, tamen possunt predicari de ea predicatione materiali aut f-i, eo quod fundamentum predicatur de relatione.Ita saepius, v. gr. habitudo ( ib. fol. r Va) , potestas ( id. Top. fol. y VIIIb ) ratio ( id. Log. fol. b Vb ).
Iuxta ponitur
aptitudinalis (
BYSTRZ. AnalPost fol. k
4a
et saepius), intrinsecus (
id. Log. fol. b 5b
).
Opp.
formalis (
BYSTRZ. Log. fol. r Va
et saepius),
actualis (
ib. fol. p VIa
).