- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L. (
- H.
- Ha. s.
- v.
- frontespicia
- pl.),
- N.
- K.
I.
przednia ściana, front, fasada; aedificii pars
anterior, frons;
ap. nos tantummodo
in
locut.
prp.
in frontispicio
(sq.
gen.
)
przed; ante
(aliquid)
BRUNO Qfr . p. 395(= 38,9 K.): sedebat ad focum in f-o cellae vir Dei Benedictus.Cf. Th. VI 1366,4 sq.
II.
górna, zwykle trójkątna płaszczyzna frontowych ścian budynku, podtrzymująca z obu stron dach,
szczyt; anteriorum aedificii parietum pars superior, quae in aciem exit ac utraque ex parte tectum
sustinet, fastigium
SSrSil XVII p. 40 (a. 1506) : tocius operis tectum triplici culmine surgit ... f-o ad tectorum numerum tripliciter fastigiato picturisque ... ornatissimo.
KOMOR. p. 313 : frondi-a ecclesie per fratres edificata sunt.Ita saepius saec. XVI.
N.
glossas
Pol.
GLb p. 44 : f-um, «sczyth».
CracArt II p. 559 (a. 1541) : murator ... negavit se ullum pactum fecisse ... de sic magnis ... pergulis ... de adeo ... artificiosis f-iis alias «scithis».
Syn.
acies :
ArPrawn VI p. 85 (a. 1540) : construantur acies seu f-a ex muro, alias «sczythy», propter defensionem ecclesiae.
III.
singulare: piętro;
contignatio
Visit. p. 715 (a. 1549) : domus agazonum in f-o superiori habens vaporariolum in meridiem et cameram in septemtrionem.