1. phil. t. t. skończoność, ograniczoność; rei finitae natura (opp. infinitas)

MATTH. Rat. p. 32 : quod Deus esset infinitus, immutabilis, summum bonum, ex f-e, mutabilitate et defectu bonitatis aliorum.

STOB. Praed. fol. 2b : ens et alia transcendentia ... ex notione sua non habent f-em et possunt stare cum infinitate positiua, vt in Deo.

AEG. Th. fol. A IVb : plurificatio venatur ex f-e intelligentiarum, nam ... intelligentie sunt finite.

WROCŁ. Epit. fol. d Ib : numerum parem dicebant radicem infinitatis, imparem autem f-is.

Ita saepius in textibus phil.

2. gram. określoność; rei determinatae natura

Gramm. p. 202 (saec. XV) : pronomen ... dat f-em persone et econuerso nomen dat pronomini f-em substancie.