- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- N.
- K.
I.
określenie, wytyczenie granic; actus limitandi,
terminatio
KsgCzer p. 229 (a. 1420) : Pacossius ... proposuit contra Dobeslaum ... tali modo, quod pro ipso fideiussi, quod debuit finire seu terminare granicias cum Johanne ... et ... Dobeslaum ob non f-em seu non terminacionem graniciarum evasi in penis decem et septem sexagenis.
II.
1.
koniec, zakończenie;
finis, terminatio,
v.
gr.
cursus
(in Universitate studiorum
ArLit I
p. 75, a.
1521)
, laboris (
RachWaw
p. 429,
a. 1564),
item
iuris
(i. q. iudicii
StPPP IX p. 86, a. 1469 : Jacobus potens est interponere se cum alio homine uel cum isto ... vsque ad f-em seu pertransicionem iuris).
2.
rhet.
t. t. definicja, określenie; definitio
(saec. XV).