- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
I.
propr.
1.
górna część; summitas,
pars summa
a.
aedificii.
Glossa
Pol.
CracArt II p. 283 (a. 1533) : locus in f-o alias «na .strichu».
b.
soli
biegun; polus
CantMAe I nr 12, v. 6a (saec. XIV) : soli f-o Polonica (ed. -ci) concio iam concinat cum tripudio.
2.
iglica (jako element dekoracyjny); pinna, qua aedificii
culmen ornatur
RachBon I p. 53 : ab expolitione f-orum cupreorum ... quae sunt imposita supra globos in culminibus tectorum ... quae ... f-a in 18 particulas erant divisa.
II.
transl.
(sg.
et
pl.
promiscue occurrunt)
1.
najwyższy stopień, szczyt, wyżyny; altitudo
summa.
Glossa
Pol.
GLb p. 40 : f-um ... «visokoscz» altitudo.
Dicitur
divinae contemplationis (
VAdAnt
p. 31
,
cf. Th.
VI 323,52), pietatis (
DŁUG. Op.
p. 15
,
cf. Th.
VI 323,45) item in malam partem cupiditatis (
KodKKr II
p. 61, a.
1376)
, fastus (
NIC. POL.
p. 66, v. 364
).
2.
wysoka godność, dostojeń
stwo, władza, znaczenie;
dignitas, auctoritas, potentia.
Praec.
regni, regiae dignitatis sim.((
ArHist XI
p. 148, saec.
XIII
;
KodKrak
p. 36,
a. 1398
;et vulgo; simili sensu per abundantiam
regalis culminis:
Tom. I
p. 41, a.
1509)
, apostolicum
(i. papae
DŁUG. Op.
p. 341
)
, praesulis (
CantMAe I nr 4, v. 2b),
item magisterii (
ChrOl
p. 365
).
Iuncturae verbales
α. fastigium (regiae dignitatis) consurgit (
AGZ III
p. 18, a.
1358)
.
β. fastigia (v.
gr. regalis coronae cett.)
comprehendere (
DŁUG. Hist. IV
p. 401
)
, conscendere (
ChrOl
p. 365
).
Simili sensu
ad fastigia ire (
CRIC.
p. 74, v. 325
), se promovere (
Concl.
p. 90, a.
1496).
γ. aliquem ad (in) regale
sim.
fastigium evehere (saec.
XV-XVI; item honorum fastigiis:
CorpJP II I
p. 542, a.
1519)
.
Simili sensu
regni, honorum sim. fastigio (-iis)
ornare (
Tom. III
p. 227, a.
1514)
, sublimare (
ArPrawn V
p. 87, a.
1447),
item fastigio pollere (
ArPrawn VI
p. 76, a.
1530).
3.
rzecz najważniejsza; caput, summa (saec.
XVI).