- Th.
- B.
- L.
I.
zarozumiały, pyszny, wyniosły; elatus, superbus, insolens.
Praeterea quam de hominibus eorumve animis dicitur de praesumptione (
MARTIN. OP. Marg. fol. n
4a)
, potentatu (
KADŁUB.
p. 75
).
II.
wspaniały, okazały;
magnificus, speciosus,
v. gr. incessus (
KrMU
p. 87, 54, saec. XV
in.)
.
N.
constr.
sq. abl.
CRIC. p. 287 : animo tumidus, f-us corpore.