- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A. (
- Dc.
- B.
- L. s.
- v.-a)
dwunasty; qui
undecimum sequitur, bis
sextus.
Vulgo occurrit
a.
loco
adi. c. subst. (scriptum per numerum in
nominibus imperatorum, paparum
sim.,
cf.
Th. V 1, 2250,56). b. abs.
α.
in dierum indicatione (per ellipsim)
MPH IV p. 68(a. fere 1400) : d-o Kalendas Februarii.Cf. Th. V 1,2250,29.
β.
in locut.
adv.
(in enumeratione)
duodecimo
po dwunaste; vice duodecima
CRIC. p. 279 : d-o sine ceteris sors unica.
Tom. X p. 269 (a. 1528) : d-o conclusum est, quod etc.