m.
- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- H.
- N.
- K.
- O.
- W.
KsgGrWp I p. 7 (a. 1386) : cum pueribus domini Nemerze.
Ib. p. 43 (a. 1388) : pueribus ... Vichne.]
I.
m.
et
f.
dziecko (płci męskiej lub żeńskiej), chłopczyk,
dziewczynka,
syn, córka; infans, puellus, puella, filius, filia. Pl.
dzieci; liberi.
II.
1.
chłopiec, zwł. nieletni,
młodzieniec; adulescens, iuvenis impuber.
N. locut.
a puero
od dzieciństwa;
ab infantia.
2.
sługa, służący;
famulus, administer.
Varia ad I – II:
1.
glossae
Pol.
GLc p. 12 : «mlodzenyecz lub podroslek», adolescens, juvenis seu p-er.
GLcerv p. 700 : p-i appellatio tres significationes habet: vnam cum omnes seruos p-os appellamus: «sługa, niewolnik»; alteram cum p-um contrario nomine puellae diceremus: «chłopiec»; tertiam cum puerilem et impuberem aetatem demonstramus: «dziecię»; sed p-i vtique appellatione etiam puella significatur.
2.
constr.
a.
sq.
gen.
b.
sq.
in
c.
abl.
TArch p. 57 (a. 1409) : statuit p-um in etate septem annorum.