- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
odłożenie, odroczenie, przedłużenie; dilatio,
procrastinatio, prolatio
(saepe
iur.
causae, termini).
Glossa
Pol.
StPPP IX p. 147 (a. 1493) : potest habere ad consiliandum cum p-e alias «ss ffrystem», ad respondendum vel ad proponendum.
N.
α.
cum negatione
ArPrawn V p. 493 (saec. XV ex.) : de non p-bus terminorum de solvendis proventibus.
β.
iuncturae potiores
sine (omni)
prorogatione (
AKapSąd II
p. 29, a.
1417
et saepius), qualibet prorogatione
procul mota
(
KodMp II
p. 239, a.
1318)
; in prorogationem dari
(i. prorogari
SSrSil VII p. 180, a. 1468). Constr. a. abs. b. sq. gen. (subi. vel obi. ). c. sq. pro:
DecrICC I p. 208 (a. 1465) : Stanislaus cittavit Nicolaum pro pecuniis ... extunc pro eo nullam p-em seu dilacionem habere potest, sed respondere tenetur.