- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- N.
- K.
- O.
I.
adi.
1.
stanowiący własność prywatną, własny;
privatus, proprius
KsgHenr p. 118 (a. 1297) : porcionem ... bonorum tamquam bona p-a ressignavit.
*CodVit p. 994 (a. 1409) : commendator ... piscinam ... sibi ... acquisivit et p-am fecit, que ... ad unum annum duntaxat ei ... concessa est.
*Ib. infra: insulam ... nunc p-am habere volunt, et tamen de ea in antea domino regi censuerunt.
DŁUG. Hist. II p. 3 (= III p. 13 ed.nov.) : Bohemiae dux ... in animum inducit, ut oram Slesiticam sibi faciat aut p-am aut feudalem.Ita saepius.
2.
ius proprietarium
prawo własności;
i.q. proprietatis,
possessionis
KsgHenr p. 71 (a. 1260) : dux ... hereditatem ... sibi ... contulit iure p-o possidendam.
Ib. p. 100 (saec. XIV in.in) : dux ... feudum ... eidem ... dedit iure p-o.Ita saepissime. Eodem sensu dominium ( DokMp VIII p. 219, a. 1442).
Syn.
et iuxta posita
ius hereditarium (
ib.
et saepius), perpetuum (
ib.
), plenarium (
ib.
et saepius), dominium integrum (
ib.
).
II.
subst.
proprietarius,,
-ii
m.
właściciel, posiadacz;
possessor, dominus.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 696 : p-us, id est dominus, qui scilicet habet cuiuscunque rei proprietatem, «pan».Praec. mnich, który wbrew regule posiada własność prywatną; monachus, qui contra regulam aliquid proprium possidet
PEREGR. fol. n Vb: p-ii in religione, symoniaci ... preparate vos, cito veniet Dominus et vos condemnet.
MATTH. Serm. I p. 166 : raro nunc inveniuntur religiosi ... proprio carentes ut deberent, immo ... per omnia fere monasteria et religiosi p-ii.Ita saepe. Cf. PROPRIETAS II 2. Additur privatus ( ACapOP p. 44, a. 1458).
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
c.
sq.
in
c.
abl.
,
cf.
et
ArHist V p. 209 (a. 1430) : an aliqui monachi sint p-ii in monasterio.