zastępca popa, tj. duchownego w kościele prawosławnym;
poponis i.
sacerdotis ritus Graeci vices
gerens
Tom. VII p. 184 (a. 1525) : sacerdotes Rutheni, qui popones vocantur ex singulis ecclesiis et sinagogis mediam sexagenam grossorum, p-es vero alias «namiestniczy» per duos florenos in moneta solvent.