- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
MPH II p. 902 (a. 1410) : ex vertice utriusque monticuli per pedes equorum confracta ligna ad ipsum de alto propellabant.3. sg. perf. act. propellavit: DŁUG. in
MPH VI p. 626 : Turcos de regno longe propellavit.3. pl. ind. perf. act. propulserunt:
CodEp I 2, p. 234 (a. 1466) : tenutarii ... interceptores ex castro propulserunt.gerundivum propellandus:
Tom. XII p. 402 (a. 1530) : venit ad propellandum hostem ... de finibus regni.]
I.
propr.
(et in imagine)
aliquem
et
aliquid
odpędzać, wypędzać, wyganiać, odganiać; depellere, propulsare,
foras pellere, dispellere.
Glossa
Pol.
AGZ XIV p. 276 (a. 1448) : superequitavit violenter ... super hereditatem eius ... et ibidem homines sibi p-lit, alias «roszegnal».
Praec.
pecora
zaganiać do swojej obory bydło zajęte w szkodzie;
pecus alienum in campo suo
deprehensum in stabulum suum agere
TPaw VII p. 238 (a. 1421) : isti viderunt, quando equos suos p-lit (cf. ib. infra rotha testium: «jakom to vidzeli esz ... zayanl ... kone gwałtem»).
AGZ XIV p. 277 (a. 1448) : duos porcos ... p-lit, vulgariter «zayal».
Ib. XIII p. 507 (a. 1462) : fecisti p-re alias «zayancz» septem peccora cornuta de campo.Cf. PELLO sqq.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
dat.
AGZ XVII p. 7 (a. 1469) : quiete vivere debent nec homines unus alteri p-re.c. sq. abl. d. sq. ab. e. sq. ad:
*PommUrk VI p. 368 (a. 1286) : neque de ipso molendino aliqua animalia ad pascua p-entur.
JusPol p. 100 (saec. XIV med.) : pignora recepta ad curiam castellani ... p-re.Ita saepius. f. sq. cum :
WilkPozn p. 9 (ante a. 1462) : ammittit suum ius civile et cum sex obulis de civitate p-atur.
DŁUG. Hist. I p. 244 (= I p. 312 ed.nov.) : dummodo reginam cum infante ... p-rent.Ita saepius. g. sq. de. h. sq. ex. i. sq. extra. k. sq. in c. acc. l. sq. in c. abl. m. sq. versus :
AKapSąd III p. 340 (a. 1521) : pecora ... versus Slesiam p-ndo.
II.
transl. usuwać,
niszczyć, odpierać; tollere, delere, reicere, repellere,
propulsare.
Iuncturae selectae
propellere fraudes pravitatis diabolicae (
PommUrk II
p. 183, a.
1267
et saepius), impetum turbaminis guerrarum (
CIOŁ. Lib. II
p. 147
)
, iniurias sive violentias
(
StSyn III
p. 54
)
, scrupulositatis dubiositatem (
AGZ II
p. 42, a.
1399),
cett.
N.
locut.
aliqua re propulsa
wyjąwszy, wykluczywszy coś;
i.q. procul pulsa. i. sublata,
exclusa
KodKKr I p. 84 (a. 1381) : p-sa qualibet desidia uel ne gligencia ... vicarij ... missam ... cantare tenebuntur.
DokRad p. 17 (a. 1387) : citatus parere debet et respondere omni contradictione p-sa.Cf. supra 235, 31 sq. et 1229, 39 et infra 1310,37.
III.
skłaniać, zmuszać;
compellere, impellere.
Occ.
constr.
sq.
enunt.
fin.
c.
ut :
Ztschr. LX p. 167 ( saec. XIV) : quatenus ... meam contoralem discrecione canonica p-atis, ut relicto ... viro secundo ... revertatur.
IV.
singularia
1.
intrans.
wpadać; irrumpere, prorumpere
KADŁUB.(Pl) p. 167 : cetus ... proprio impetu cum fluctibus in arentia sabula p-it.
2.
part.
perf.
propulsus
confunditur c. voce
perculsi:
KomKadł p. 384 : totus diriguit ille clientulus tanta rerum p-sus maiestate.