- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- K.
- O.
phil.
zagadnienie, problem, przedmiot, temat; res, de
qua agitur, quaestio,
propositum.
Glossa
Pol.
GLb p. 82 : p-a, propositio seu quaestio ‘przimowka’ gravis et difficilis ad solvendum.
Praec.
1.
inscriptiones librorum
a.
Pseudo-Aristotelis
VITELO Epist. p. 4 : ut dicit Aristoteles in libro De p-bus (cf. etiam ib. p. 201, adn. 4, 152-153).
HESSE Matth. VII p. 90 : sicut dicitur in libro P-um et Plantarum, in libro Moralium.
b.
Alani ab Insulis
AKapSąd II p. 164 (a. 1449) : se recepisse in mutuum novem volumina, videlicet Petri Helie, Prosper, P-a Alani, Nova poetria.
2.
zdanie, twierdzenie; propositio, enuntiatum
BYSTRZ. Top. fol. d Ia : omne genus p-um, id est propositionum, scilicet vniuersale, particulare, indefinitum et singulare, affirmatiuum et negatiuum concluditur per hanc primam figuram.
Distinguuntur adminiculans sive coadiuvans (BYSTRZ. Top. fol. p IIb) , cathegoricum ( ib. fol. q VIIIb ; ib. fol. r Ia) ;, comparatum ( ib. fol. t IVb) , contractum ( ib. ), dialecticum ( ib. fol. o IVa et saepissime ib. ; syn. positio ib. fol. p IIIa) , hypotheticum ( ib. fol. q VIIIb ), indefinitum ( ib. fol. r Ia ), metaphysicale ( ib. fol. q Ia ), morale ( ib. fol. p IVa ), neutrum ( supra VI 679,34 sqq.), particulare ( supra VI 121,22 sqq.), physicale ( BYSTRZ. Top. fol. q Ia) , physicum ( ib. fol. p IVa ), speciale ( ib. fol. y VIIIa) , universale (syn. commune: ib. fol. q VIIb et saepius ib. ).
Constr.
a. abs.
b. sq.
gen.
,
v.
gr. diffinitionis (
BYSTRZ. Top. fol. o VIa)
, generis (
ib. fol. o VIa
;
ib. fol. y Ia)
;, proprii et accidentis (
ib. fol. o VIa
), simplicis
inhaerendae (
ib. fol. r IIIa
).