Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PROBUS

Gramatyka
  • Formyprobus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. propr.
    • 1. honestus, bonus, iustus.
      • a. + probi viri (homines, testes) viri probatae honestatis (propter quam ad obeundum munus aliquod, v.gr. arbitri, vocabantur)
      • b. innocens, excusatus de aliqua re, purgatus, crimine liber declaratus
    • 2. fortis, strenuus.
  • II. transl.
    • 1.
      • a. legitimus, legitimo toro procreatus
      • b. qui in fundo collocatus est
    • 2. debitus, conveniens, iustus, honestus (saec. XVI).

Pełne hasło

PROBUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • A.
  • N.
I. propr.
1. prawy, uczciwy, cnotliwy, zacny; honestus, bonus, iustus.
N.
appellationem Henrici II principis Silesiae
KodMaz(K) p. 490 (a. 1241) : Boleslaus Calvus Henrici P-i filius minorennis, Poloniae dux a militibus eligitur.
Praec. Iur.
a. probi viri (homines, testes) et abs. : ludzie cieszący się ustaloną opinią sprawiedliwości i rzetelności (i stąd powoływani do pełnienia np. funkcji rozjemcy); viri probatae honestatis (propter quam ad obeundum munus aliquod, v. gr. arbitri, vocabantur)
KodWp I p. 15 (a. 1144) : patrocinium ... ad quod querendum cum consilio p-orum hominum ... inducta fui.
KodPol I p. 25 (a. 1221) : presentem paginam ... p-orum virorum testimonio ... colligi ... confirmari.
StPPP VIII p. 308 (a. 1389) : iustificatus est... per testium p-orum produccionem.
Ita saepissime. Glossa Pol.
CorpJP III p. 460 (a. 1519) : viros p-os «mężów dobrych» (in translatione Pol. saec. XVI).
Cf. BONUS sqq.
b. niewinny, oczyszczony z zarzutów, uniewinniony; innocens, excusatus de aliqua re, purgatus, crimine liber declaratus
KsgSądWar p. 29 (a. 1454) : quicunque fuerunt inculpati ... sunt iusti et p-i, sicut fuerunt.
Ib. p. 30 (a. 1454) : fuit pro ... crimine inculpatus ... ius decrevit, quia est p-us et honestus, sicut fuit prius.
Ita saepius.
2. dzielny, odważny; fortis, strenuus.
II. transl.
1. (de hominibus)
a. ślubny tj. prawowity, pochodzący z prawego łoża; legitimus, legitimo toro procreatus
ArPrawn X p. 21 (a. 1393) : vituperavit ... Mathiam ... dicens ipsum non de p-a matre esse natum ... assignavi ... Mathie terminum ... ad expurgandum sue probitatis.
b. osadzony na roli; qui in fundo collocatus est
AGZ XI p. 407 (a. 1455) : dare intromissionem in marcam censi super p-is hominibus alias «osszadlich».
2. (de rebus) słuszny, stosowny, właściwy, uczciwy; debitus, conveniens, iustus, honestus (saec. XVI).
Constr. ad I - II:
a. abs. b. sq. abl. c. sq. in c. abl.
MARTIN. OP. Chr. p. 414 : hic fuit in armis p-us, prudens ac strenuus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)