Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PRAECURRO

Gramatyka
  • Formypraecurro, precuro, precurro
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ere, -curri s. -cucurri, -cursum
Znaczenia
  • I. propr.
    • A. antecurrere, praecedere, anteire, antegredi,praeire (etiam in imagine)
    • B. antecedere, praecedere, antegredi, praegredi, praevenire.
  • II. transl. antecedere, praecedere, praecellere.

Pełne hasło

PRAECURRO s. PRECURO s. PRECURRO, -ere, -curri s. -cucurri, -cursum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
I. propr.
A. (de loco) biec naprzód, na przodzie, przed kimś (czymś), wyprzedzać, poprzedzać; antecurrere, praecedere, anteire, antegredi,praeire (etiam in imagine).
N. de mercimoniis:
sprzedawać przed ustalonym miejscem sprzedaży; vendere ante locum rebus vendendis constitutum
WilkPozn p. 8 (ante a. 1462) : nullus penesticus audeat pisces aut alias res more penestico, ante civitatem vel in platea p-re, solum in foro.
AGZ VI p. 144 (a. 1471) : nullus de czecha ... debet carbones in plateis emere p-ndo et emendo nec obstruere, nisi in loco consweto.
B. (de tempore) przybywać, nawiedzać wcześniej, wyprzedzać w czasie, poprzedzać, uprzedzać; antecedere, praecedere, antegredi, praegredi, praevenire.
Constr. ad A - B:
a. sq. acc. b. sq. abl. c. sq. ad. d. sq. ante. e. sq. in c. .acc. f. sq. in c. abl.
II. transl. wyprzedzać, przewyższać, górować; antecedere, praecedere, praecellere.
Constr.
a. sq. acc. b. sq. in c. abl.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)