Ogólne
Pełne hasło
Więcej

POTESTATIVUS

Gramatyka
  • Formypotestativus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. vi agens.
  • II. phil. qui ad potentiam (cf. s.v. II 1)pertinet

Pełne hasło

POTESTATIVUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • Dc.
  • B
  • L.
  • A.
  • N.
  • K.
I. stosujący siłę, przemoc; vi agens.
II. phil. możnościowy, związany z mocą, dotyczący mocy; qui ad potentiam (cf. s. v. II 1)pertinet
HESSE Matth. V p. 185 : non ... inquodam toto universali aut integrali ... sed sicut in quodam toto p-o, quemadmodum virtus exercendi actus et operationes animae est in ipsa anima et eius potentiis.
GOST. in
MatFil XI p. 95 : caelum habet partem extra partes propter diversitatem partium p-arum animae nobilis.
GŁOG. Anim. fol. B IIIb : anima ... habet partes p-as, scilicet vegetatiuam, sensitiuam et intellectiuam.
Ita saepius.
N. theol.
AMediIII p. 98 (saec. XV med.med) : postquam dictum est de Christi p-a conceptione (ed. correctione) hic dictum est de Christi p-a suscitatione.
HESSE Matth. V p. 162 : sicut Elias p-am habuerat virtutem descendere ignem de coelo ... ita Christus p-am habuit virtutem.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)