- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- B
- L.
- A.
- N.
- K.
I.
stosujący siłę, przemoc;
vi agens.
II.
phil.
możnościowy, związany z mocą, dotyczący mocy; qui ad potentiam (cf.
s. v. II
1)pertinet
HESSE Matth. V p. 185 : non ... inquodam toto universali aut integrali ... sed sicut in quodam toto p-o, quemadmodum virtus exercendi actus et operationes animae est in ipsa anima et eius potentiis.GOST. in
MatFil XI p. 95 : caelum habet partem extra partes propter diversitatem partium p-arum animae nobilis.
GŁOG. Anim. fol. B IIIb : anima ... habet partes p-as, scilicet vegetatiuam, sensitiuam et intellectiuam.Ita saepius.
N.
theol.
AMediIII p. 98 (saec. XV med.med) : postquam dictum est de Christi p-a conceptione (ed. correctione) hic dictum est de Christi p-a suscitatione.
HESSE Matth. V p. 162 : sicut Elias p-am habuerat virtutem descendere ignem de coelo ... ita Christus p-am habuit virtutem.