- F.
- G.
- Bl.
- S.
- Dc.
- N.
I.
propr. ciężki, wiele
ważący; gravis, qui magni ponderis est.
II.
transl.
1.
(po)ważny, doniosły;
qui magni momenti est,
gravis.
2.
rozważny;
prudens
MARTIN. OP. Marg. fol. i 3a : debet esse p-a locutio, vt loquendo nullum ledat.
SCARB. Sap. III p. 264 : curatus ... debet esse in agnoscendis vultibus ovium p-us.Ita saepius. Occ. de planetis: silny, niebezpieczny? ingens, periculosus?
MIECH. Chr. p. 357 : morbus Gallicus hoc anno ... 1493 sub oppositione duorum p-orum Saturni et Iouis in ... Hispania apparuit.
Constr.
ad I-II:
a.
abs.
b.
sq.
abl.
KOMOR. p. 259 : vir ... non tantum gestu, quam verbo p-issimus.
c.
sq.
in
c.
abl.
cf.
et
NIC. BŁ. Serm. I p. 193 : qui licet videatur in se p-us, est tamen leuis.Ita saepius.