- F.
- G.
- Bl.
- S.
I.
intrans. żalić się,
lamentować, głośno płakać; flere, lamentari, plangere, queri.
Pass. pro
act.
Lites I p. 311 (a. 1339) : plures viderunt eam imaginem p-ri.
N. de eis, quae
iure peraguntur
AGZ XIII p. 539 (a. 1467) : Katherina debet recognoscere leto vultu, non p-ndo, quia Thomas ... et Nicolaus ... sibi ... satisfecerunt de bonis paternis et maternis.Ad rem cf. Dąbkowski Prawo prywatne II p. 352.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
de:
Lites I p. 263 (a. 1339) : de quo facto ... fratres sui ... p-verunt.
FormJ p. 100 : de tua absencia p-ns p-vi.Ita saepius.
c.
sq.
pro.
d.
sq.
quia:
Lites I p. 263 (a. 1339) : p-verunt, quia tanta iniuria fuit facta Corpori Domini.
Ib. p. 334 (a. 1339) : virgines p-bant ... quia fuerant oppresse.
e.
sq.
quoniam:
CantMAe I nr. 17, v. 7b (saec. XIV in.) : Rachel p-at ... quoniam ... est orbata filiorum titulo.
f.
sq.
super
c.
abl.
SCARB. Sap. II p. 408,46 : modicum nos p-re congruit super ipso.
II.
trans. opłakiwać
(kogoś
lub coś); deflere, deplorare (aliquem vel aliquid) (saec. XV-XVI).