Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PLANTATOR

Gramatyka
  • Formyplantator
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -oris
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. hortulanus, qui hortum colit
  • II. cultor, fautor, conditor

Pełne hasło

PLANTATOR, -oris m.
  • F.
  • G. (rec.),
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • A.
ap. nos tantum in imagine et transl.
I. ogrodnik, ten kto uprawia ogród; hortulanus, qui hortum colit
DŁUG. LibBen III p. 134 (litterae a. 1449) : coelestis agricola et aetherei pariter et terreni ... p-r paradisi Christus.
II. krzewiciel, propagator, czciciel; cultor, fautor, conditor
FormJ p. 27 : contra ... veros iusticie p-es ... ausi estis calumpniose ... pedem extendere.
JAC. PAR. RefEccl p. 98 : patres sancti, religionum (ed. -em) p-es.
DŁUG. Hist. I p. 185 (= I p. 251 ed.nov.): fidei Christianae in Russia ... p-em Wladimirum ducem.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)