I.
1.
prosić (usilnie); petere (vehementer)
DokMp II p. 113 (a. 1429) : pellifices ... nos instantissime p-arunt, quod eis ... fraternitatem dare ... dignaremur.
PAUL. CR. p. 120, v. 29 : tu ... p-o ... tributas ... fonte de sacro latices et haustus.
2.
zanosić modły;
precari
PAUL. CR. p. 35, v. 87 : ceteri ... numina ... sacrae p-ent ... falsa Minervae.
II.
kwestować (na cele
kościelne); stipem eccl. quaerere
KodWp VI p. 100 (a. 1419) : vitricum ecclesiae statuere, qui super ecclesiam parochialem p-bit (ed. peritabit).
DokKKr II p. 369 (a. 1441) : nonnulli clerici ... mendicitati se sponte subiicientes ... frumenta in manipulis tempore messis ... p-ndo percipiunt.Cf. PETO II B 3.
II.
zaspokoić pretensje, wynagrodzić szkodę, przejednać; pro damno illato satisfacere
TPaw III p. 302 (a. 1394) : quod domina sentenciauit super mulierem, ipsam p-uit «przeprosila».Cf. PETO II B 3.