- F. (rec.),
- Bl.
- Dc.
I.
dający się przejść
(lub przejechać), przechodni, przejezdny; qui transiri potest
MATTH. Rat. p. 116 : non est ubique p-is haec abyssus. Ib. infra utile foret ... pedibus humanis p-em vadum scire.
HESSE Quaest. p. 369 : via quae est faciliter p-is et ... via, quae est difficulter p-is.
STOB. Parv. fol. D VIIa : dicitur infinitum secundum impotentiam transeuntis ... quod habet quantitatem non p-em ... cum magna difficultate, vt via valde longa.
Tom. XIII p. 331 (a. 1531) : loca ... invia sunt et nonnisi brumali tempore p-ia.
AKap p. 106 (a. 1551) : ut agger esset p-is cum curribus onustis.
Constr.
abs., sq. abl., sq.
cum (ut supra).
II.
przenikalny;
penetrabilis
VITELO Persp. p. 64 : uidetur omne quod secundum quantitatem est impartibile, subito p-e.