- Dc.
- B.
- L.
- H.
- N.
I.
phil. szczególne
cechy, specyfikacja;
qualitas particularis
SCARB. Sap. II p. 284 : si p-as, si specialitas pro membrorum parte inspicitur.Cf. PARTICULARITAS.
II.
1.
spór, niezgoda,
rywalizacja; discordia, dissensio,
contentio
KrMU p. 109, 6 (saec. XV in.) : quid Ytaliam p-bus Gwelforum et Gibelinorum obduxit.
CodEp ΙII p. 29 (a. 1448) : ut ... diversitas et p-as, que graviter pariant scandala penitus de medio evellerentur.Ita saepius saec. XV.
Iuxta posita
odium (
DŁUG. Hist. IV
p. 545
;
Tom. XV I
p. 19, a.
1534)
;, simultas (
DŁUG. Hist. IV
p. 545
).
2.
(pl.) stronniczość; actus partibus alicuius favendi
BreslUB p. 135 (a. 1336) : ad remouendum ... impedimentum quodlibet, per quod iusticia possent et iudicium desiderantibus denegari et presertim ad resistendum p-bus, vnde interdum scandala oriuntur.
IurMas II p. 190 (a. 1523) : non tenete p-es nec amicis favete in iudiciis nostris.Cf. PARTIALIS II 1.
III.
(singulare) część
gruntu; agri pars
DŁUG. LibBen I p. 100 : tres p-es alias «przymyarky» ... de quibus ... datur decima manipularis.Cf. PARTICULA II A 2.