Ogólne
Pełne hasło
Więcej

PAGANUS

Gramatyka
  • Formypaganus, paganus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -i
  • Część mowyprzymiotnikprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajmęski
Znaczenia
  • I. + [ paganissimusTh. ] qui paganorum, infidelium est.
  • II.
    • 1. gentilis, infidelis.
      • a.
      • b. + pagani
      • c. + pagani
    • 2. homo rusticus, agrestis.

Pełne hasło

PAGANUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • A.
  • H.
  • Ha.
  • N.
  • K.
  • O.
I. adi. [ superl. paganissimus :
AGZ XIX p. 118 (a. 1499) : apud paganissimos Turcos.
Cf. Th. X 1, 84,9. ] pogański, niewierny; qui paganorum, infidelium est.
II. subst. paganus,, -i m.
1. poganin; gentilis, infidelis.
N.
a. paganorum florenus,
b. κατθέξοχήν pagani dicuntur Tartari (saec. XIII)
KsgHenr p. 51 (a. 1241) : intrauerunt maledicti p-i prouinciam istam.
Ib. p. 41 (a. 1245) : post egressum p-orum ab hac terra.
c. pagani pro tempore incursionum Tartarorum
( a. 1241)KsgHenr p. 45 : quomodo post p-os statutum est et decretum.
Ib. p. 51 : priuilegia a ducibus ante p-os... data.
2. mieszkaniec wsi; homo rusticus, agrestis.
N. explicationes et glossas Pol.
GLcerv p. 663 : p-i accipiuntur (2 ) pro priuatis hominibus, quales sunt villani et alij omnes, qui neque milites sunt neque magistri «siodlacy»; item (1 ) p-us ponitur pro incredulo, infideli, ac haeretico «poganin».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)