- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
I.
trans.
1.
propr. napełniać
hałasem;
strepitu
implere.
2.
transl.
odpowiadać; responsum dare, respondere
URSIN. p. 25 : cui quod nihil adhuc o-erim post reditum eius ... terciana febris fuit in causa.
II.
intrans.
1.
propr. hałasować,
wydawać głośny dźwięk;
strepere, strepitum movere.
N.
locut.
inter olores
(alluditur ad Verg. Ecl. 9,36)
ADAM p. 296 : quandoque inter olores modulantes anserem o-re licet.
Tom. VII p. 56 (a. 1524) : ita mihi cervo inter olores o-re impudens videbatur fuisse.
2.
transl.
sprzeciwiać się (zwł.
głośno), przeszkadzać;
obstare (praec. cum strepitu, clara voce), contraire.
Occ.
pass.
impers.
Constr.
a.
sq.
dat.
b.
sq.
abl.
instr.
c.
sq.
in
c.
acc.
DŁUG. Op. p. 84 : conscientia ... in sceleratum o-nte.