- F.
- Th.
- Dc.
- NGl.
I.
pożyczka, pożyczenie (komuś lub od kogoś);
mutuum (alicui datum vel ab aliquo
acceptum).
Additur
pecuniaria:
PrzywKr p. 12 (a. 1381) : nobiscum ... in m-e pecuniaria disponere, agere et facere.
II. (confunditur c. voce mutationis) zamiana; (per)mutatio
DokMp VIII p. 219 (a. 1442) : cambium et ... m-em inter se benivole habuerunt, fecerunt et contraxerunt.
Ib. infra domum ... per modum cambii ac certe m-is cambivit et mutuavit pro parte vinee.
AGZ XIV p. 192 (a. 1445) : gayum et insulam ... sibi addiderat ... m-e alias «zamyana».Cf. MUTUOR III MUTUUS II β MUTUABILITAS.