- Th. (rec.),
- NGl.
- B.
- L.
- K.
I.
pecuniae
ten kto pożycza komuś; qui
pecuniam alicui mutuat,
creditor
ArPrawn IV p. 398 (saec. XIV med.) : prescripcio ... hereditatis in pecuniis obligate ... ad quindecim annos servabatur, quibus transactis eadem possessio per m-em pecuniae solebat perpetue obtineri.
II.
ten kto bierze
pożyczkę?
qui mutuum accipit? (in imagine)
NIC. BŁ. Serm. I p. 410 : homo dispensator, m-or et mendicator ... non potest rationabiliter dominus appellari.