- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- B.
ten, kto się lituje, miłosierny, qui miseretur,
misericors (tantummodo de
Deo).
Praec.
in iunctura
miserator et misericors. Glossa
Pol.
: Sprawozdania Komisji
Językowej I
p.
305
(saec.
XV med.)
:
m-or «myloszyernyk».
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
obi.
Ztschr. XXVII p. 355 (a. 1354) : Conditor celorum, m-or sis miserorum.Cf. Th. VIII1114,48.