- F.
- Th. (s.
- v.lator),
- S.
- NGl.
- A.
- H.
- N.
prawodawca, ustawodawca; qui leges fert,
promulgat.
Dicitur praec.
de
Deo (abs.
et
aeternus :
MatFil V
p. 165,
saec. XV in.)
; item de regulae cuiusdam ordinis monachorum latoribus (
JAC. PAR. RefEccl
p. 56
:
constitutiones ... in scriptis
traditas a 1-bus primordialibus.
Ib. p. 263 : sancto 1-e monachorum Benedicto; ita saepius).Glossa Pol.
GLcerv p. 617 : 1-or, qui legem tulit, eiusdem significationis est legifer «prawodawca».Cf. LATOR III. Occ. wykładowca prawa? qui iurisprudentiam docet?
GŁOG. Alex. I fol. h IIb : 1-or, id est legista, qui dat vel docet legem.