- F.
- Th.
- Bl.
- S.
I.
propr.
nieodwołalny, taki, którego nie można
odwołać, zmienić, cofnąć,
trwały; qui revocari, mutari nonpotest, perpetuus
1.
de actibus rebusve: qui (quae) irriti (-ae) fieri non
possunt.
2.
de hominibus
(praec. de
magistratibus sim.) stały; perpetuus
AKapSąd III p. 12 (a. 1458) : canonicum ... procuratorem suum i-em constituit.
DŁUG. Hist. IV p. 186 : petebat ... apud concilium Constantiense, quod ... esset legatus per totam Italiam i-is.Ita saepius. Glossa Pol.
GLcerv p. 610 : i-is «nieodwołany».
Constr.
ad
1—2: a.
abs.
b.
sq.
ab :
CracArt I p. 29 (a. 1397) : talem effecisse amicabilem et ab ipsis partibus i-em concordiam.Cf. Th. VII 2,412,69. c. sq. ad :
GALL p. 151,19 : Polonos in silva iam receptos (i. implicatos ), ad prelium i-es, inordinatos ... capere.
3.
in
locut.
adv.
α.
voce irrevocabili
nieodwołalnie, na zawsze;
i. q. modo
irrevocabili, ita ut revocari, mutari non possit, in perpetuum
PP V p. 34 (a. 1425) : villas suas ... contulit et imperpetuum voce i-i resignauit.
Ib. VI p. 9 (a. 1429) : medietatem hereditatis ... vendidit perpetue et in ewm ... voce i-i resignauit.Ita saepius. Eodem sensu animo irrevocabili :
KodWp III p. 361 (a. 1371) : cantorem ... et ... castellanum ... in arbitros animo i-i elegerunt, consenciendo unanimiter in eosdem.
AUnii p. 92 (a. 1433) : pura mente et i-i animo firmaque et inviolabili sponsione ... promisimus.
Item
ordine irrevocabili :
KodKKr II p. 340 (a. 1409) : rate, grate, firmiter, inuiolabiliter, ordine i-i tenere, fouere infrascripta.
β.
irrevocabilibus temporibus
po wieczne czasy, (raz) na zawsze;
perpetuis temporibus, in aeternum
AGZ IV p. 153 (a. 1447) : villam ... Petro ... vendidit perpetuis temporibus et in evum ac i-bus temporibus vendidit.
Ib. XII p. 164 (a. 1447) : perpetuis ac i-bus temporibus ... cives ... perpetuum silencium pro premissis ... habere habent.Cf. IRREVOCABILITER I.
II.
transl. (de eventibus
futuris, qui necessario accident)
nieunikniony, konieczny, ostateczny; qui evitari non potest, necessarius
(v.
gr.
olla gehennalis:
MARTIN. OP. Chr.
p. 355
)
.
1.
de eis, quibus resisti non potest (praec. de viribus
naturae); nie dający się powstrzymać, któremu oprzeć się nie podobna, v.
gr.
potentia ignis.
2.
uparty, zacięty;
pertinax, obstinatus
Tom. XII p. 157 (a. 1530) : quorum medicorum de morbi genere dissidium pertinax est et i-e.