- Dc.
- L.
- N.
osoba obejmująca bezprawnie jakieś stanowisko;
is, qui munus
aliquod praeter legem occupat
StPPP I p. 369 (a. 1279) : sanctio adversus i-es et intrusos.
SSrSil II p. 139 (a. 1409) : abbas a sede apostolica non potuit confirmari propter quemdam i-em nomine Cristanum Kobant et sic fuit litigatum ultra XIII annos.
AKapSąd II p. 150 (a. 1446) : nolentes ... audire ... querelas ... Andree plebani et Sigismundi i-is in dictam ecclesiam (cf. ib. infra Sigismundus intrusus est in eccclesiam in Brzeziny ... et ... heredes de ibidem debent ... Andream plebanum ad possessionem realem ipsius ecclesie admittere).
KodWiel p. 36 (a. 1465) : exequendo praesens mandatum ... Laurentio baccalario i-i scole inibidem inhibui voce alta et intelligibili etc.
Constr.
sq. gen.
vel
in c.
acc.
(ut supra).